-           

-          : "می شه به من نگی عزیز؟"

حس کرد لحن جمله هایش کمی عصبی است: "نگم! چی بگم پس؟"

-          : "هر چی می خوای بگی بگو اما این عزیز، از این کلمه آوراه تر نمی شناسم!"

-          : " حساس شدی!" این کلمه را گفت و دستش را روی کلید های شیفت و یک به صورت ممتد نگه داشت، صفحه پر شد از علامت تعجب قرمز رنگ: "خودت هم این رو واسه من استفاده کردی!"

-          : "تلافی کردم ببینم دردت می آد که دیدم اومده!"

-          : "مرد که دردش نمی آد!" این جمله ضویمه هم داشت صورتک نیشخند نشست پشت جمله اش!

-          : "اگه دردت نیومده بود یادت نمی موند!"

-          : "چرا یادم نمونه؟ هر چی که می گی مثا تیکه شیشه تو بافت اسفنجی مغزم فرو می ره!" دستهایش از صفحه کلید جدا شد و رفت پشت سرش که کش و قوص به بدنش بدهد.

-          : "پس آلان پرشیشه خورده ای فک کنم چون تو این 4 روز 22 ساعت با هم حرف زدیم!"

-          : "جدی! شد 22 ساعت! اصلا حواسم نبود، چه زود گذشت!" لب هایش را به علامت تعجب جرکت داد!

-          : "دلم یه طوریه؟"

-          : "چطوریه؟" خمیازه ای کشید و دستش را زیر چانه اش تکیه گاه کرد!

-          : "نمی دونم، حس نمی کنی قلبت تو حلقومته؟"

-          : "نه! سرجاشه!" با تمانینه این را نوشت و بعد از چند لحظه INTER را فشار داد!

-          : "من یه طوریم!"

بی تفاوت نوشت : "می دونم یه حس خوب داری، الان سیگنال ها تو دارم دریافت می کنم باید ازش استفاده کنی وقتشه از این حس خوب استفاده کنی!"

-          : "مثلا باهاش چی کار کنم؟"

-          : "ببین مثلا وقتی می ری یه جایی خوابی رو که می خوای بگیری با انرژی که الان تو وجودته این رو بهش القا کن با تمرین و تمرکر می تونی نتیجه بگیری!"

-          : "تو با من این کار رو کردی؟"

-          : "نه! نکردم!" ته گلویش تلخ شد و سرانگشتانش انگار از سرمایی که نمی دانست از کجا می ریزد توی اتاق و روی صفحه کلید جا خوش می کند کرخت بود!

-          : "تو هم با حسی که من بهت دادم از اداره ها جواب گرفتی؟"

-          : "نه!نه! می خوای باور کن می خوای نکن من با حس تو این کار رو نکردم، قسم می خورم!" چشم هایش را بست و آب دهانش را که انگار دریا شده بود به سختی قورت داد.

-          : "الان چه حالی داری؟"

-          : "داغون!" نمی  گوشه چشمانش داشت به لشکر سرما اضافه می شد کلمه داغون را با فونت 16 و رنگ قرمز نوشت!

-          : "چرا؟" کلی علامت سوال رو بروی چرا جا خوش کرد!

-          : "اونی مه دوسش دارم در موردم اشتباه می کنه! تو چه حسی داری؟" منتطر ماند تا این دفعه فقط یک کلمه تنها آمد و نشست در برابر چشم هایش!

-          : "هیچی!"

-          : "هیچی یعنی چی؟"

-          : " فک کنم خط رو خط شده بوده، گیرنده ام الان رو به راهه!"

-          : "قابت میاد تو دهنت؟" نفس نفس می زد

-          : "شبه، دیر وقته بهتره بریم بخوابیم!"

-          : "نه، نه! بگو بگو چه حسی داری؟"

-          : "خوب!"

دلش می خواست به تکمه های التماس کند که زود تر از چند صدم ثانیه فرو بروند "خوب یعنی چی؟"

-          : "حساس شدی؟" علامت های تعجب انقدر زیاد بود که انگار با همان زنگ قرمز از داخل مانیتور ریخت روی فرش اتاق عین قی های یک مست لایعقل و از اتاق جاری شد توی پذیرایی و او را هم داشت خفه می کرد حالا صفحه ثابت مانده بود و چراغ روبرویی خاموش بود! همه چیز داشت یخ می زد، حتی قلبی که در حلقومش گیر کرده بود!